ข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับสายรัดแบบมีกลไกเฟือง

SHF:

แรงมาตรฐานในการใช้งานด้วยมือ: แรงในการใช้งานด้วยมืออยู่ที่ 500N (50daN บนฉลาก)

STF:

แรงดึงมาตรฐาน: แรงที่เหลืออยู่หลังจากปล่อยด้ามจับของหัวเข็มขัดแบบแรทเช็ต

การยืดตัว:

การวัดการยืดตัว ณ แรงดึงที่กำหนด จะแสดงเป็นเปอร์เซ็นต์ของความยาวเดิมก่อนรับแรงดึง วัสดุทุกชนิดที่รับแรงดึงจะยืดตัว และวัสดุแต่ละชนิดจะมีอัตราการยืดตัวที่แตกต่างกัน ณ แรงดึงเดียวกัน

สำหรับสายรัดแบบมีกลไกปรับความตึง (ratchet strap) การยืดตัวจะอยู่ที่ 4% ถึง 7%

อุณหภูมิ:

สายรัดที่ทำจากโพลีโพรพีลีนหรือโพลีเอสเตอร์ไม่ควรใช้ในอุณหภูมิที่สูงกว่า 90 องศาเซลเซียส หรือต่ำกว่า -40 องศาเซลเซียส

ซ่อมแซม:

ห้ามทำการซ่อมแซมสายรัด หัวเข็มขัดแบบล็อก ตะขอ หรือรอยเย็บใดๆ ทั้งสิ้น

มาตรฐาน:

EN 12195-2, AS/NZS 4380 และ WSTDA-T-1 เป็นมาตรฐานที่ควบคุมข้อกำหนด การทดสอบ และการใช้งานของสายรัดแบบมีกลไกปรับความตึงและชุดรัดสินค้าที่ใช้ในการยึดตรึงสินค้า แม้ว่าจะมีวัตถุประสงค์ที่คล้ายคลึงกัน แต่ก็มีความแตกต่างกันในด้านแหล่งกำเนิดทางภูมิศาสตร์ ข้อกำหนดเฉพาะ และวิธีการทดสอบ

1. EN 12195-2

• ภูมิภาค: ยุโรป (มาตรฐานยุโรป)
• ชื่อ: ชุดอุปกรณ์ยึดตรึงสินค้าบนยานพาหนะบนท้องถนน – ความปลอดภัย ตอนที่ 2: สายรัดที่ทำจากเส้นใยสังเคราะห์
• ขอบเขต:การใช้งาน: มุ่งเน้นข้อกำหนดด้านการขนส่งยานยนต์ของยุโรป รวมถึงอุปกรณ์ดึงรัด ความสามารถในการยึดตรึง (LC) และการปฏิบัติตามกฎระเบียบด้านความปลอดภัยทางถนนของยุโรป
  • ครอบคลุมระบบรัดสินค้าที่ทำจากเส้นใยสังเคราะห์
  • ระบุข้อกำหนดขั้นต่ำสำหรับขนาด วัสดุ ประสิทธิภาพ และการทดสอบ
  • รวมถึงการคำนวณแรงยึดอย่างละเอียด
  • เน้นปัจจัยด้านความปลอดภัย ขีดจำกัดการยืดตัว และความแข็งแรงในการแตกหัก
• ความแข็งแรงในการแตกหัก : ความสามารถในการรับน้ำหนัก : = 2:1

2. AS/NZS 4380

• ภูมิภาคออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
• ชื่อระบบยึดตรึงสินค้า – ชุดอุปกรณ์ยึดตรึงสินค้าด้วยสายรัด
• ขอบเขต:การใช้งานออกแบบมาเพื่ออุตสาหกรรมการขนส่งภายในประเทศและการส่งออกในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ โดยคำนึงถึงหลักปฏิบัติด้านความปลอดภัยในการยึดตรึงสินค้า
  • กำหนดข้อกำหนดเฉพาะสำหรับสายรัดที่ใช้ในการยึดตรึงสินค้า
  • ประกอบด้วยคุณสมบัติของวัสดุ ขนาด ข้อกำหนดด้านประสิทธิภาพ และมาตรฐานการติดฉลาก
  • เน้นความทนทานในสภาพแวดล้อมที่รุนแรง เช่น การทนต่อรังสียูวีและอุณหภูมิสูง ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อประเทศออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
  • ต้องมีการระบุค่าความปลอดภัยสำหรับแรงดึงสูงสุด และต้องมีวัสดุหุ้มป้องกันบนสายรัด
• ความแข็งแรงในการแตกหัก : ความสามารถในการรับน้ำหนัก :: = 2:1

3. ดับเบิลยูเอสทีดีเอ-ที1

• ภูมิภาค: สหรัฐอเมริกา (จัดพิมพ์โดยสมาคมสลิงและสายรัด)
• ชื่อ: ข้อกำหนดมาตรฐานที่แนะนำสำหรับสายรัดยึดแบบใยสังเคราะห์
• ขอบเขต:การใช้งาน: ใช้เป็นหลักในทวีปอเมริกาเหนือ โดยเน้นที่อุตสาหกรรมการขนส่งและกฎระเบียบการขนส่งของรัฐบาลกลาง
  • ให้คำแนะนำสำหรับการออกแบบ การทดสอบ และการใช้งานสายรัดยึดแบบใยสังเคราะห์
  • เน้นที่ความแข็งแรงของวัสดุ ขีดจำกัดการยืดตัว และความทนทานต่อปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม (เช่น การเสื่อมสภาพจากรังสียูวีและการสัมผัสสารเคมี)
  • ต้องติดฉลากอย่างถูกต้อง โดยระบุขีดจำกัดน้ำหนักบรรทุกสูงสุด (WLL) และรายละเอียดการระบุตัวตน
  • โดยทั่วไปแล้ว ปัจจัยด้านความปลอดภัยจะอยู่ที่ 3:1 สำหรับขีดจำกัดน้ำหนักบรรทุกใช้งาน
• ความแข็งแรงในการแตกหัก : ความสามารถในการรับน้ำหนัก = 3:1